Περί κοσμήματος (3): μενταγιόν και άλλα...

Καλησπέρα σας!

Πώς είστε; Πώς περνούν οι μέρες σας;... Ελπίζουμε τόσο δημιουργικά όσο οι δικές μας!

Σήμερα θα σας δείξω μερικά ακόμη κοσμήματα από την M&M συλλογή, περισσότερα μενταγιόν και κάποια σκουλαρίκια.

 Αυτές οι λεοπάρ πλακέ χάντρες μου τράβηξαν από την πρώτη στιγμή το μάτι και τις ερωτεύτηκα! Και να φανταστείτε ότι κάποτε θεωρούσα το animal print εντελώς κίτς! Τώρα το αγαπώ, αρκεί να είναι προσεκτικά συνδυασμένο με το υπόλοιπο ντύσιμο, και να μην γίνεται υπερβολικό...

 

Ένα ίσως λίγο πιο ροκ κομμάτι.

 

 Και δυο κομμάτια λίγο πιο παιδικά, ή αν το θέλετε, πιο ρομαντικά...

Τέλος, ένα μενταγιόν που μας άρεσε πολύ. Μου θυμίζει σπασμένα κομμάτια νύχτας...

Αυτά γι' απόψε!
Any favourites?... ;)

Εγώ,

η Μαριάννα

Πίσω από τη μάσκα...

Η μάσκα είναι ένα αντικείμενο που συνήθως φοριέται στο πρόσωπο, για προστασία, για μεταμφίεση, για της ανάγκες μια παράστασης ή για ψυχαγωγία. Μάσκες έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα τόσο για τελετουργικούς όσο και για πρακτικούς λόγους. Συνήθως φοριούνται στο πρόσωπο, αν και μπορεί επίσης, ανάλογα με το λόγο για τον οποίο χρησιμοποιούνται, να φορεθούν αλλού στο σώμα του χρήστη.

Μια θεωρία θέλει τη λέξη "μάσκα" να προέρχεται από την ισπανική φράση "más que la cara" (που κυριολεκτικά σημαίνει, "περισσότερο από το πρόσωπο" ή "πρόσθετο πρόσωπο"), η οποία εξελίχθηκε σε «máscara», ενώ η αραβική λέξη "maskharat" - που αναφέρεται στη βωμολοχία που είναι δυνατή μόνο με τη συγκάλυψη του προσώπου- θα πρέπει να βασίζεται σε αυτές τις ισπανικές ρίζες.

Η χρήση των μασκών σε τελετουργίες και τελετές είναι μια πανάρχαια ανθρώπινη πρακτική σε όλο τον κόσμο, αν και μάσκες μπορεί επίσης να φορεθούν για προστασία, στο κυνήγι, στον αθλητισμό, σε γιορτές ή σε πολέμους - ή απλά να χρησιμοποιηθεί ως διακόσμηση. Παρά το γεγονός ότι η θρησκευτική χρήση των μασκών έχει εξασθενίσει, μάσκες χρησιμοποιούνται μερικές φορές στη θεραπεία, το δράμα ή την ψυχοθεραπεία. 

Οι παλαιότερες μάσκες που έχουν ανακαλυφθεί είναι 9.000 ετών. Πιθανότατα η πρακτική της συγκάλυψης πίσω από μάσκες είναι πολύ παλαιότερη - το αρχαιότερο γνωστό ανθρωπόμορφο έργο τέχνης είναι περίπου 30,000- 40,000 ετών - αλλά καθώς χρησιμοποιούνταν υλικά όπως δέρμα, φυτικά υλικά ή ξύλο, οι μάσκες κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν συντηρηθεί ως τις μέρες μας.

Στο βιβλίο της Γένεσης, μπορεί κανείς να διαβάσει πως ο Αδάμ και η Εύα χρησιμοποίησαν φύλλα συκής για να καλύψουν τη «γύμνια τους» μετά την κατανάλωση των καρπών από το δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού. Το μοτίβο της μεταμφίεσης εμφανίζεται στην Αγία Γραφή σε δύο διαφορετικά επίπεδα: είτε ως μια προσπάθεια να ξεγελασθούν οι άνθρωποι είτε ως μια προσπάθεια να ξεγελασθεί ο Θεός.
  
Στην ελληνική λατρεία του Διονύσου, ο έλεγχος της συμπεριφοράς ανεστελόταν προσωρινά, και οι άνθρωποι εμπλέκοντας σε εύθυμα γλέντια έξω από τη συνηθισμένη τάξη ή κοινωνική κατάστασή τους, κρυμμένοι πίσω από μάσκες . Στις ρωμαϊκές γιορτές saturnalia, οι συνήθεις ρόλοι συχνά αντιστρέφονταν. Μερικές φορές ένας σκλάβος ή ένας εγκληματίας έπαιρνε προσωρινά το έμβλημα και τη δόξα βασιλιά,  για να σκοτωθεί όταν η γιορτή τελείωνε. Το Καρναβάλι της Βενετίας, στο οποίο όλοι είναι ίσοι πίσω από τις μάσκες τους, χρονολογείται από το 1268 μ.Χ..

Οι φυλές Iroquois της Βόρειας Αμερικής χρησιμοποιούσαν τις μάσκες για θεραπευτικούς σκοπούς. Στα Ιμαλάια, οι μάσκες λειτούργησαν ως μεσολαβητές ανάμεσα στους ανθρώπους και τις υπερφυσικές δυνάμεις. Οι μάσκες των Yup'ik μπορούσαν να είναι μικρές  μάσκες τριών ιντσών που φοριούνταν στα δάχτυλα, ή και μάσκες δέκα κιλών κρεμασμένες από την οροφή ή υποβασταζόμενες από περισσότερα του ενός άτομα.

Μάσκες σε διάφορες μορφές (ιερές, πρακτικές, ή ψυχαγωγικές) έχουν διαδραματίσει έναν κρίσιμο ρόλο στην ιστορική ανάπτυξη της κατανόησης του "τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος", επειδή επιτρέπουν την εμπειρία μέσω της φαντασίας του πως είναι να μεταμορφώνεσαι σε μια διαφορετική ταυτότητα.

Σε όλο τον κόσμο οι μάσκες χρησιμοποιούνται για την εκφραστική τους δύναμη σε θεατρικές παραστάσεις. Η εικόνα των μασκών της Κωμωδίας και της Τραγωδίας χρησιμοποιείται ευρέως για την αναπαράσταση των Παραστατικών Τεχνών, και συγκεκριμένα του Δράματος. Οι μάσκες είναι ένα οικείο και ζωντανό στοιχείο σε πολλά λαϊκά και παραδοσιακά θεάματα, τελετές, τελετουργίες και γιορτές. Χρησιμοποιούνται καθώς έχουν διατηρήσει την δύναμη και το μυστήριο τους τόσο για αυτούς που τις φοράνε όσο και για το κοινό τους.  Σήμερα, οι μάσκες είναι συνήθως μαζικής παραγωγής, και συχνά συνδέονται με δημοφιλείς ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα ή χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων-  ωστόσο, θυμίζουν τη διαρκή δύναμη της προσποίησης και του παιχνιδιού.  

Φυσικά, οι μάσκες δεν θα μπορούσαν να μην τραβήξουν την προσοχή μας και να μην εξάψουν την καλλιτεχνική φαντασία μας! Έτσι, φτιάξαμε γύψινες μάσκες και τις διακοσμήσαμε με διάφορα υλικά και τεχνικές. Decoupage και ζωγραφική, υφάσματα, σύρμα, φτερά, στράς, χρώμα... Έτσι προέκυψαν αυτές οι όμορφες διακοσμητικές μάσκες!

Ποια σας αρέσει πιο πολύ; :)

Να έχετε μια όμορφη Κυριακή!

Εγώ,

η Μαριάννα

Scrapbook για μια νέα ζωούλα που έρχεται!...

Μέσα στο Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ολοκλήρωσα ένα άλμπουμ που μου ζήτησε μια οικογενειακή φίλη της Μαριλένας να ετοιμάσω: σύντομα θα γίνει γιαγιά, και θέλει να φυλάξει μέσα όλα τα υπερηχογραφήματα του μπέμπη!

Εγώ τρελαίνομαι για κάτι τέτοια, κι έτσι αποφάσισα, μετά από αρκετό καιρό, να ασχοληθώ ξανά με το scrapbooking! Σας παρουσιάζω το αποτέλεσμα:

 

 

 

Εξώφυλλο και οπισθόφυλλο από ξύλο, στο οποίο έκανα decoupage αυτή την όμορφη χαρτοπετσέτα...

Και οι εσωτερικές σελίδες:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...18 σελίδες στον αριθμό! 18 κάδρα για τις πρώτες εικόνες από τη νέα ζωούλα που έρχεται!

 

Πώς σας φαίνεται; Δεν είναι πολύ ωραία ιδέα για δώρο;...

Εύχομαι ο μπέμπης να έρθει στη ζωή υγιής και δυνατός, και να γεμίσει χαρά και χαμόγελα τους ανθρώπους που με τόση ανυπομονησία και χαρά και αγάπη τον περιμένουν!...

Εγώ, 

η Μαριάννα

Εσείς φορέσατε τον Μάρτη σας; καλό μηνα!

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλες και σε όλους!

Η 1 Μαρτίου ήταν πάντα για εμένα μια ξεχωριστή ημέρα γιατί ήταν η ημέρα που έφτιαχνα με την γιαγιά μου τον Μάρτη μου “για να μην με κάψει ο ήλιος”. Για την ακρίβεια η γιαγιά μου, μου έφτιαχνε το Μάρτη και εγώ έκανα τον βοηθό της… Τα χρόνια έχουν περάσει και οι ρόλοι έχουν κάπως αντιστραφεί, βλέπετε πλέον εγώ είμαι αυτή που προσέχει την γιαγιά μου, αλλά η αγάπη μου για αυτήν παραμένει, όπως παραμένει και η ανυπομονησία μου να κάνουμε τον Μάρτη μου!!!

Θέλω λοιπόν σε ένα παιδιάστικο και λιγάκι χαζούλι tutorial να σας δείξω πώς φτιάχνω μαζί με την γιαγιά μου τον Μάρτη.

Ας δούμε αρχικά τι θα χρειαστούμε: θέλουμε μια κόκκινη και μία λευκή κλωστή (βλέπεται η γιαγιά μου είχε βιοτεχνία με ρούχα, άρα χρησιμοποιούσαμε αυτά που είχαμε εύκαιρα τις κλωστές δηλαδή) και ένα ψαλίδι!

Θα χρειαστούμε και ένα βοηθό που επειδή όπως σας είπα οι ρόλοι αντιστράφηκαν, σήμερα η γιαγιά είναι ο βοηθός μου… δηλαδή το δάχτυλο της θα έλεγα… Πιάνουμε λοιπόν και τις δύο κλωστές μαζί και κρατώντας τις 2 άκρες ξεκινάμε να τις περνάμε από το δάχτυλο του βοηθού και μετά από το δικό μας.

Το μάκρος πρέπει να είναι περίπου 2 φόρες όσο ο καρπός μας. Εγώ το κάνω αυτό 3 ή 4 φορές ανάλογα πόσο χοντρό θέλω να βγει το βραχιολάκι μου. Μόλις τελειώσω κόβω τις κλωστές και ξεκινάω να στρίβω το σύνολο των κλωστών από την μεριά που κρατάω εγώ.

Μόλις αρχίσει να με δυσκολεύει βάζω το δάχτυλο μου περίπου στη μέση του μήκους, πιάνω με το άλλο χέρι και τις δυο άκρες μαζί και βγάζω το δάχτυλό μου. Μόλις το κάνετε αυτό το βραχιολάκι σας θα στριφογυρίσει. 

Αφού το στρώσετε λίγο, θα μοιάζει κάπως έτσι!!! 

Ειδικό ευχαριστώ στη γιαγιάκα μου, τον βοηθό μου, για όλα όσα μου έχει μάθει και μου έχει προσφέρει!!

Και εδώ είναι και τα πιο καλλιτεχνικά ομολογούμενος και προσεγμένα βραχιολάκι και δαχτυλιδάκι της Μαριάννας για τον Μάρτη!!! Καλό μήνα σε όλους μας

 

Εγώ, η Μαριλένα