Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Ράβε, ξήλωνε...


...δουλειά να μη σου λείπει! Πολύ σοφό το τραγούδι μπορώ να πω, μιας και τις τελευταίες μέρες το ένιωσα στο πετσί μου! Και εξηγούμαι: παρ' όλο που από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, στο σπίτι υπάρχει μια Singer, ποτέ δεν είχα ενδιαφερθεί να ασχοληθώ προσωπικά μαζί της. Όταν όμως ο καλός μου φίλος, Θάνος, μου ζήτησε να του φτιάξω μια καπνοθήκη, αποφάσισα να δεχθώ την πρόκληση και να κάνω μια προσπάθεια (το αποτέλεσμα υπ' ευθύνη του φυσικά! χοχοχο)



Ανασκουμπώθηκα λοιπόν, επιστράτευσα και την πολύτιμη βοήθεια της μαμάς Μαρίας, και έπιασα δουλειά!!!

Έφτιαξα ένα δικό μου πατρόν, βασισμένο σε κάποιες ιδέες που έβρισκα στο ίντερνετ (μα γιατί στο καλό κανείς δεν ανεβάζει πατρόν;;; από που θα μάθουμε εμείς οι μικρές και άμαθες οέο;;;), και άρχισα το κόψε- ράψε. Φυσικά, στη συνέχεια ήρθε και το "ξήλωνε", αφού όπως είναι λογικό δεν θα μπορούσα να τα κάνω όλα σωστά με την πρώτη!...



Πρέπει να παραδεχτώ πως η ραπτομηχανή με μάγεψε... Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις ότι μπορείς να φτιάξεις μόνη σου κάτι που θα έπρεπε να αγοράσεις! Και να μπορείς να του βάλεις προσωπικά στοιχεία, και να το κάνεις όπως ακριβώς θέλεις! Και υπάρχουν τόσα όμορφα υφάσματα με τα οποία μπορείς να δουλέψεις!...

Με τα πολλά, και μετά από διάφορες δοκιμές, μπορώ να πω ότι είμαι περήφανη για το πρώτο μου έργο στη ραπτομηχανή!










Και το καλύτερο απ' όλα είναι ότι άρεσε στον φίλο μου :)

Αυτό βέβαια οδήγησε στο να έχω στο καπάκι την δεύτερη παραγγελία στην παρέα, από την οποία προέκυψε η παρακάτω καπνοθήκη, για τον φίλο μου τον Γιώργο. Κι επειδή πρέπει να μαθαίνουμε από τα λάθη μας, αυτή τη φορά άλλαξα λίγο το πατρόν, το κούμπωμα και κάποιες ραφές...








Και επειδή πήρα φόρα (ψέματα... επειδή βρήκα αυτά τα καταπληκτικά υφάσματα της μαμάς...), έφτιαξα και ένα μικρό χαζούλι πουγκί για τα ζαράκια μου!...



Αυτές λοιπόν ήταν η πρώτες μου προσπάθειες με το ράψιμο, και σίγουρα όχι οι τελευταίες! Εγώ και η Singer της μαμάς έχουμε πολλά να πούμε οι δυο μας... ;)




Εσείς ράβετε;... Κεντάτε, πλέκετε;...

Εγώ,
η Μαριάννα


6 σχόλια:

  1. όμορφες οι δημιουργίες σου μπράβο...να σαι καλά και καλή σου συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ που πέρασες από το μπλογκοσπιτάκι μας και άφησες το σχόλιό σου! Να έχεις ένα όμορφο Κυριακάτικο απόγευμα! :)

      Διαγραφή
  2. Πολύ όμορφη αρχή έκανες! Ράβω, αλλά ελλείψει ραπτομηχανής κάνω τις τσάντες μου στο χέρι και είναι αρκετά δύσκολο και χρονοβόρο...

    Συμφωνώ με αυτό που λες για τα πατρόν! Φιλιά πολλά και καλές δημιουργίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ! Κι εγώ ευχαριστημένη είμαι από το ξεκίνημά μου, και έχω πολύ όρεξη για δοκιμές! Χαρά στην υπομονή σου που ράβεις στο χέρι! Και όσο για τα πατρόν, εγώ λέω να κάνουμε κίνημα και να απαιτήσουμε την δημοσίευσή τους!!! :P :P :P

      Διαγραφή
  3. Μπράβο Μαριαννάκι!!
    Σε λίγο καιρό, βλέπω να μας παρουσιάζεις φοβερές δημιουργίες...
    Να χεις μια υπέροχα δημιουργική, εβδομάδα!

    Κάτι σαν ν΄άλλαξε στο blog...πουλάκια, λουλουδάκια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, είπαμε να το γυρίσουμε λίγο στην άνοιξη... Λίγο όμως!!! :P

      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο, φιλιάαα!!!

      Διαγραφή

Θα χαρούμε να μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις σας γι' αυτή την ιστορία μας!...